Inge, Manu en Lars in Canada

DIY (een probeersel) - fotocollage

2012-01-24T08:24:00.008-08:00

Sommige mensen weten misschien dat ik ontzettend graag knutsel, prul, frutsel,... Vroeger bij de gidsen - toch al een heel tijdje geleden - stond dat geregeld op de agenda. Nu ik toch redelijk wat tijd thuis doorbreng, ga ik proberen om een nieuwe 'passie' te zoeken. De vroege hobby's zoals voetballen, lopen en fitnessen zijn opgeborgen, dus is het tijd voor iets nieuws. De DIY websites (Do It Yourself) geven ontzettend veel ideeën en ik hoop er dit jaar toch een paar uit te proberen. Natuurlijk moet ik er het materiaal, de ruimte en tijd voor hebben...

Een paar dagen geleden kwam ik de website van Happy Go Lucky tegen met het idee van een fotocollage. De uitleg kan je lezen (in het Engels) door hier te drukken. In PowerPoint kan je dus gemakkelijk een collage maken. Ik heb de afmetingen omgerekend naar cm. Pagina-instellingen zijn 47.5 cm op 47.5 cm en de foto's zijn 6.4 cm op 6.4 cm. Nog een tip voor de geïnteresseerden: als je de foto's snoeit maakt, gebruik dan de ratio 1:1. Daarna kan je de grootte veranderen.

Ik heb een collage over 2010 gemaakt. Ik moet het wel nog laten afdrukken. Hoe het eindproduct er zal uitzien, weet ik nog niet.

Voila, een nieuwe reeks op de blog kan beginnen: Do It Yourself.

Groetjes van de handige Harry - Inge.

Doctoreren aan UBC... hoe werkt dat eigenlijk?

2012-01-24T08:22:00.011-08:00

Het is niet altijd gemakkelijk om uit te leggen wat ik juist doe op de University of British Columbia (UBC), maar ik ga toch eens proberen neer te schrijven wat mijn doctoraat juist inhoudt, wat ik al heb verwezenlijkt en wat er mij nog te wachten staat... Een hele boterham dus. Het is ook niet altijd gemakkelijk om het in het Nederlands uit te leggen want ik ben het lezen, schrijven en discussiëren in het Engels gewoon. Maar mocht het je interesseren, lees gerust verder...

In September 2009 ben ik aan UBC gestart in the Faculty of Education en meer bepaald in de School of Kinesiology. De richting die ik volgde aan het Sportkot (Faculteit Bewegings- en Revalidatiewetenschappen) aan de KUL is ongeveer dezelfde. Van UBC heb ik een doctoraatsbeurs voor 4 jaar gekregen, inclusief inschrijvingsgeld (hetgeen voor mij als internationale student toch zo'n 7,200 dollar per jaar bedraagt). Normaal gezien duurt een doctoraat ongeveer 4 jaar. Je mag er langer over doen, maar je hebt slechts recht op 4 jaar "steun". Momenteel zit ik in mijn 2e jaar, aangezien ik mijn programma 10 maanden op "pauze" heb gezet tijdens mijn zwangerschapsverlof.

De eerste 2 jaar van het doctoraat zijn bedoeld om je eigen onderzoek op te bouwen. Dit betekent dus dat ik verschillende vakken heb gevolgd, onder meer over het sociale beleid in Canada, over gezondheidsbevordering in steden, over organisatie van de vrije tijd, over organisatie van de Olympische Spelen,... Voor deze vakken moeten we vooral artikels lezen en papers schrijven, wat bijna altijd gerelateerd aan ons eigen onderzoek.

Nu het 2e jaar van mijn doctoraat bijna voorbij is, ben ik verplicht om uitgebreide examens af te leggen alvorens ik aan mijn eigen onderzoek mag beginnen. Deze examens zijn een test om te evalueren of ik de huidige literatuur ken en dus weet welk onderzoek er over mijn onderwerp over de hele wereld gebeurd. Er wordt een lijst met literatuur opgesteld die ik verplicht moet doornemen. Ikzelf voeg daar artikels/boeken aan toe en mijn promotor en de leden van mijn beoordelingscomité doen hetzelfde. Vanaf nu tot en met juni bereid ik me voor op deze examens. De lijst bedraagt momenteel zo'n 10 pagina's en over elk artikel/boek moet ik notities maken. De examens bevatten 3 vragen, elk over 1 onderwerp: theorie, methode en toepassing. In juni zonder ik me voor 10 dagen af (letterlijk, ik verhuis dan waarschijnlijk even naar Bowen Island) om daar op mijn gemak 3 papers te schrijven van elk ongeveer 10 pagina's. Deze examens worden dan beoordeeld door mijn promotor en leden van mijn comité. Als ik daarop geslaagd ben, mag ik mijn onderzoek officieel voorstellen voor de faculteit en medestudenten (ten laatste eind december 2012).

Elk jaar (gedurende maximaal 4 jaar) worden we 1 semester aangenomen om een professor of lesgever te assisteren. Bij sommige vakken houdt dat heel weinig in: gewoon aanwezig zijn in de les, antwoorden op e-mails van studenten, examens en taken verbeteren,... Dit jaar moet ik zelf elke week lesgeven. De studenten hebben 2x per week les, telkens 1,5 uur. De ene keer hebben ze gezamenlijk les in een groep van 70, de andere keer worden ze opgesplitst en geef ik les aan 35 studenten. Natuurlijk is die ervaring in het lesgeven noodzakelijk en hopelijk mag ik ooit mijn eigen vak geven, helemaal alleen :-).

De voorbije jaren heb ik mijn eigen werk ook op verschillende congressen gepresenteerd: Think Tank on Sport-Mega Event Impacts, Leveraging, and Legacies in Vancouver (BC), International Symposium for Olympic Research op University of Western Ontario in London (ON), Annual Conference of the Association for the Study of Sport and the European Union in Gent (België), Annual Conference of the North American Society of Sport Management in Toronto (ON),...

Ik heb ook al mijn naam op 2 paper staan:

Derom, I, & Taks, M. (2011). Participants’ experiences in two types of sporting events: A quest for evidence of the SL-CL continuum. Journal of Leisure Research, 43(3), 383-402.

VanWynsberghe, R., Derom, I., & R., Maurer, E. (in press). Social leveraging of the 2010 Olympic Games: "Sustainability" in a City of Vancouver initiative. Journal of Policy Research in Touris, Leisure & Events.

Momenteel wordt er nog 1 paper beoordeeld, dus hopelijk kan ik die ook nog publiceren om zo mijn CV aan te vullen.

Nu over wat gaat mijn eigen onderzoek gaan? Wel mijn voorstel is om 4 wielerevenementen te evalueren, 2 in Canada en 2 in België. De bedoeling is om te bekijken hoe de overheid (lokaal, provinciaal en nationaal) het evenement gebruikt om veranderingen in hun beleid door te voeren. De veranderingen die mij interesseren zijn gerelateerd aan het fietsen voor het plezier en het fietsen voor het transport. Voorts ga ik ook 2 steden bekijken die geen evenementen organiseren maar wel een sterk fietsbeleid hebben ingevoerd. Die steden zouden Gent en Vancouver zijn. Bon, dit moet nog allemaal goedgekeurd worden, maar dat zijn de zeer grote lijnen van mijn plan. Nog veel werk dus :-). Als iemand op Lars wil komen babysitten, laat gerust iets weten :-). Soms heb ik het gevoel dat ik nooit klaar ga geraken met Lars slechts 2 dagen per week bij de onthaalmoeder. Langs de andere kant ben ik ontzettend fier op mezelf dat ik al zo veel heb bereikt en prijs ik mezelf gelukkig dat ik mijn doctoraat en Lars kan combineren en veel van thuis kan werken.

Ik heb al veel meer neergeschreven dan ik had gepland, dus ga het hier bij laten.

Tot schrijfs!

Even in België...

2012-01-02T09:45:00.011-08:00

Eind vorig jaar maakten we met Lars voor de eerste keer de lange reis naar huis. Hoewel hij eigenlijk bijna niet heeft geslapen op het vliegtuig, mogen we niet klagen over hoe de reis is verlopen. Aangekomen in Zaventem werden we verwelkomd door de ganse familie. Lars werd gedurende twee weken super hard verwend (ik denk dat hij er nu nog afkickverschijnselen van vertoont). Hij paste zich ongelofelijk gemakkelijk aan aan de drukte en voelde zich bij iedereen op zijn gemak. Lars heeft ook heel wat mijlpalen bereikt ondertussen: hij kan stappen (met af en toe nog een serieuze valpartij), hij kan dansen en met de handjes draaien, hij kan tonen hoe groot hij gaat worden,... Ook voor ons was het een fijn weerzien met familie, vrienden en al de kleine kindjes. Want het valt toch op dat er heel wat kindjes zijn bijgekomen de voorbije vier jaar. Er zijn ontzettend veel foto's genomen en de selectie op Facebook kan je bekijken door hier en hier te klikken.

We zijn 2012 goed gestart met een bezoekje aan het Vancouver Aquarium. Onze Lars keek verbaasd en gefascineerd naar de beluga's, dolfijnen, vissen,... We hebben een jaarabonnement gekocht dus jullie zullen in de toekomst nog meer foto's van in het aquarium te zien krijgen.

Voila, en nu is het back to reality, back to work/school/day care. En ondertussen wegdromen over onze volgende reis...

Vele groetjes,
Inge, Manu & Lars

Gelukkig 2012!

2012-01-01T11:35:00.004-08:00

Aan iedereen een spetterend 2012 gewenst!!!

Groetjes,
Inge, Manu & Lars

Sinterklaas & Zwarte Piet

2011-12-04T20:23:00.003-08:00

1 foto zegt meer dan 1,000 woorden:

Tot volgend jaar Sinterklaas! Hopelijk dan met minder traantjes...

Groetjes,
Lars

Even terugblikken...

2011-11-20T11:32:00.026-08:00

Het is weer al even geleden dat we nog wat op de blog geschreven hebben, hoog tijd voor een update dus. Het zijn drukke weken geweest met Lars zijn verjaardagsfeestje als hoogtepunt. Wat is het jaar voorbij gevlogen! Alle ouders delen waarschijnlijk onze mening, maar het is echt pas als je zo'n jongetje ziet opgroeien dat je beseft dat de tijd niet blijft stil staan. Om te beginnen zullen we even terugkijken naar een jaar geleden:

Manu en Inge zien er nog redelijk hetzelfde uit (wat meer op krachten en minder vermoeid dan vorig jaar) en onze Lars is gewoon klaar om uit onze armen te springen. Ik denk dat hij zegt "zet me nu neer en laat me stappen!" Deze week heeft hij zijn eerste stapjes gezet, maar hij staat nog steeds wankel op zijn beentjes. Gedaan met de rust dus (als die er al was voordien)?!

Begin november nam Inge deel aan een symposium op UBC, georganizeerd door de UBC Centre for Sport and Sustainability. Ze heeft daar een presentatie gegeven over Active Communities Vancouver, een beleid van Vancouver gericht op het verhogen van de fysieke activiteit van de inwoners tussen 2006 en 2010, net op tijd voor de Olympische Spelen. Na het symposium was er ook een werkgroep waar Marijke aanwezig was (Inge haar supervisor vanuit Windsor), samen met andere professoren vanuit Canada, Europa en Amerika.

Net daarna hebben we Lars zijn verjaardag gevierd. Marijke, Adinda, Bieke, Alex, Nancy en Andy kwamen op visite voor taart en koffie. Bij een Franse bakker hadden we 2 lekkere taarten besteld en Bieke had ook muffins gemaakt. Lars was wat onder de indruk van al de aandacht en pakjes.

Tussendoor is het hier ook nog Halloween geweest (eind oktober). Samen met Adinda hebben we pompoenen uitgesneden, KV 4-ever :-). Lars hebben we verkleed als een klein duiveltje (met staart en horens)...

Nog wat andere fotootjes:

Tot binnenkort!
Inge, Manu & Lars

Lopen & Duwen

2011-10-16T11:50:00.013-07:00

Vorige week maandag werd er in Canada "Thanksgiving" gevierd. Sommige mensen kennen misschien enkele scenes uit Amerikaanse series of films waar er een grote kalkoen aangesneden wordt. Wij hebben geen mega kalkoen klaargemaakt, maar wel een klein kippetje.

In de ochtend stond er de "Granville Island Turkey Trot" op het programma. Inge had zich weer iets in haar hoofd gehaald en ons vrijdag ingeschreven (3 dagen voor de start van de race). Dan moesten we nog zorgen dat we een loopbuggy op de kop konden tikken. Allemaal goed en wel, en met geen training in de benen vertrokken we voor onze 10 kilometer. Het parcours was mooi, het weer ietsje minder. Maar na een uurtje lopen bereikten we met z'n drietjes de finish!

Voorts nog enkele fotootjes van de voorbije weken:

In de bibliotheek:

Op de boerderij:

In bad:

Vele groetjes,
Inge, Manu & Lars

De herfst is in 't land

2011-09-24T19:26:00.020-07:00

Na een goede maar korte zomer is de herfst begonnen. De eerste regenval hebben we ondertussen ook al achter de rug. Na 10 maanden zwangerschapsverlof is Inge terug aan het werk. Lars doet het ontzettend goed bij de onthaalmoeder. Hij is daar met een ander meisje die een jaartje ouder is dan hem. We hebben tot nu toe enkel complimenten gekregen, wat ons natuurlijk onzettend veel plezier doet.

De laatste weken stond er niet erg veel op de agenda, we hebben vooral veel bezoek ontvangen, lekker gegeten, rond gewandeld... Kim en Sven zijn twee weken op vakantie gekomen naar Canada, met aankomst en vertrek in Vancouver. Het was zeer plezant om hen hier te ontvangen en we zijn blij dat ze een geweldige vankantie hebben gehad. Voorts zijn Walter en Adinda vanuit Windsor met de auto naar Vancouver gereden. "Tante Adinda" zal hier twee jaar burgerlijk ingenieur studeren.

Het "normale" leventje is terug begonnen. Het is een pak drukker dan daarvoor :-), dus we weten nog niet echt welke extraatjes er de volgende maanden in onze agenda gaan terecht komen.

Ik wil het ijsje!

10 maandjes jong

KVM ole ole!

Al 6 tanden!

Tuut tuut op de traktor...

Ik eet... alles! Zelfs mijn boekje.

Groetjes,
Inge, Manu & Lars

ORKA'S!!!!

2011-08-30T20:34:00.023-07:00

"De orka of zwaardwalvis is de grootste van de dolfijnen. Orka's zijn gemakkelijk te herkennen: ze zijn zwart bovenaan, wit onderaan en hebben een witte vlek net boven de ogen. Iedere orka heeft zijn eigen unieke patroon, dat net iets afwijkt van andere orka's, waardoor voor een geoefend oog herkenning en identificatie mogelijk wordt. Ze zijn vrij gedrongen van bouw en hebben een bijzonder opvallende rugvin (vandaar de naam zwaardwalvis), die tot 2 meter hoog kan zijn. Mannetjes kunnen tot 9,5 meter lang worden en tot 6 ton wegen. De vrouwtjes zijn iets kleiner, tot 8,5 meter, en kunnen ongeveer 5 ton wegen. Bij de geboorte zijn kalveren gemiddeld 2,4 meter lang en wegen 180 kilogram. De grotere mannetjes zijn in de groep herkenbaar aan hun hoge, spitse rugvin." (Voor de biologen onder ons: lees gerust verder op Wikipedia).

Je kan het al raden, we hebben orka's gezien! En niet slechts enkele kleine diertjes... Op onze 6-uur durende boottocht in en rond de San Juan Islands (over de grens in Bellingham, WA) hebben we naar schatting 40 of 50 killer whales rondom de boot zien zwemmen, ademen, springen, tuimelen en met hun staart zien slaan. Het was geweldig mooi. Orca's zwemmen in groep en er waren verschillende baby'tjes en jonge walvissen bij en die zijn wat speelser dan de oudere... Prachtig schouwspel! Manu heeft super mooie foto's kunnen nemen.

De rest van de foto's kan je bijken via dit filmpje:

Voorts nog wat fotootjes van onze kleine Lars:

Strand, zon, sneeuw en bergen

2011-08-13T20:43:00.020-07:00

Vorig weekend was super tof: zaterdag op het strand beachvolley gespeeld met enkele collega's van Manu en zondag een wandeling door de sneeuw in de bergen gemaakt. Met een prachtig uitzicht als resultaat. Dit weekend zijn Manu & Lars gaan zwemmen (Inge kreeg een namiddagje vrijaf). Het was toch al wat frisjes om aan het openluchzwembad te zitten, maar we mogen niet klagen; we halen ongeveer elke dag 20 graden. Het aftellen is nu ook begonnen: binnen een maand gaat Inge terug naar de universiteit en Lars naar de onthaalmoeder.

Onze wandeling naar Dog Mountain:

Lars en Carson aan het zwembad. Carson is 14 dagen jonger dan onze Lars, maar hij is een iets steviger bazeke :-). Het is wel grappig om de 2 roskopjes zo samen bezig te zien.

En ja: we hebben een tand! Plots hebben we er zelfs 2! Bovenaan nog wel... Deze foto is al enkele dagen oud, nu komen ze alletwee al piepen...

Voorts nog enkele filmpjes:

Vele groetjes,
Inge, Manu & Lars

Eindelijk mooi weer!

2011-08-02T10:27:00.020-07:00

We hebben er lang op moeten wachten, maar eindelijk kunnen we genieten van het mooie weer! En Lars is er ook heel blij om, want hij blijkt een echte 'waterrat' te zijn. In Vancouver zijn er een aantal toffe openluchtzwembaden waar bijna enkel families met kinderen te zien zijn. De echte zonnekloppers zullen op het strand liggen denk ik. Er zijn hier ook tal van parken en speeltuinen. Het stadsbestuur wil dat 90% van de bevolking toegang heeft tot een 'groene omgeving' (park, tuin, speelplaats, enz.) op maximum 300 meter van hun huis (ja Inge is hier momenteel een werk over aan het schrijven, vandaar deze gedetailleerde info). Voor ons heel plezant want met de buggy kunnen we naar verschillende speeltuinen wandelen. Hoewel Lars nog niet kan kruipen--hij staat maar al te graag recht op zijn beentjes--zit hij graag in het gras, op de zwier, of in het water...

Zijn jullie er klaar voor?

Start!

En gaan!

Nu nog de haartjes wassen...

En klaar :-)

Beste aankoop tot nu toe! Plezier verzekerd!

Neen Lars heeft nog geen tandjes :-)

Groetjes,
Inge, Manu & Lars

Weer met z'n drietjes...

2011-07-14T19:57:00.016-07:00

De twee weken vakantie van Pepe Duvel en Tante Kim zijn voorbijgevlogen. Na onze reis in de Rocky Mountains hebben we uitgerust en op ons gemak samen Vancouver verkend. We hebben downtown rondgewandeld en gefietst in Stanley Park. Lars vond het trouwens helemaal niet plezant in zijn fietskarretje. Rondom Vancouver hebben we een wandeling in Minnekhada Regional Park gemaakt waar we opnieuw een zwarte beer hebben gezien. Later zijn we ook de kinderboerderij Maplewood Farm gaan bezoeken. Lars is een echte dierenvriend.

In Vancouver:

Rondom Stanley Park:

Minnekhada Regional Park:

Maplewood Farm:

Vanalles en nog wat:

Een duvel op de schoot van Pepe Duvel

Een T-shirt gekregen van Meter Nattie: Ik ben zoet als iedereen mijn goesting doet :-)

De keuken onder water zetten...

Plons de gekke kikker

Pepe en Tante willen Lars mee naar Belgie nemen...
Tot binnen enkele maandjes!

Groetjes!

Inge, Manu & Lars

Vancouver - Wells Gray - Jasper - Lake Louise - Vancouver

2011-07-08T19:57:00.036-07:00

Pepe Duvel en Kim, de papa en zus van Inge, zijn momenteel op bezoek en dat is voor ons natuurlijk een mooie uitvlucht om een trip te maken. Het resultaat: 2000 km in een gigantische mobilhome via watervallen, met sneeuw bedekte Rockies, beren en turquoise meren.

Onze eerste stop was Wells Gray Provincial Park, bekend voor zijn vele watervallen. Een absolute topper in British Columbia! Het is een provinciaal park en daardoor veel minder druk dan de nationale parken in Jasper en Banff. We verbleven op de Buffalo Ranch, omgeven door 20 bizons en ongeveer even veel paarden. Het was een hele gezellige camping en de bison steak in het plaatselijke restaurant heeft gesmaakt! Het weer was er ook goed, enkel regen op de dag dat we van Wells Gray naar Jasper reden.

Lars op de eland voor het infocenter

Spahats Falls (61 meter hoog)

Moul Falls

Dawson Falls (91 meter breed maar slechts 5 meter hoog)

Helmcken Falls (137 meter hoog, 2.5x zo hoog als de Niagara Falls)

Ray Farm: De boerderij werd gebouwd door John Ray die in 1912 de eerste pionier was die zich hier vestigde.

In en rondom onze mobilhome:

Manu aan het werk!

Hoe later op de avond...

Daarna ging het noordwaarts richting Jasper, Alberta. Onderweg zijn we gestopt aan Mount Robson, met zijn 3954 meter de hoogste berg in de Canadese Rocky Mountains. Volledig bedekt in de wolken was hij wel niet zo indrukwekkend van wat nog moest komen.

Mount Robson

Jasper
Voor we in Jasper aankwamen, hadden we enkel een vos gezien. Dus we waren blij om enkele wapiti's, een bruine beer, wat hertjes, berggeiten en eekhoorntjes te kunnen bewonderen.

Zoek de beer :-)

Jasper National Park is naast Banff het populairste oord in de Canadese Rockies. Het is een groot natuurpark met schitterende vergezichten en wilde dieren naast de weg. Dit is waarom zo veel mensen naar hier komen. Het dorpje Jasper was voor ons maar een korte tussenstop want wij reden door naar Maligne Canyon en Maligne Lake. Dit meer ligt op 40 km van de bewoonde wereld en is schitterend gelegen tussen de bergen. Als je ooit een poster van de Rockies tegenkomt, is de kans groot dat de foto genomen is aan Maligne Lake. Na nog een overnachting op de Wabasso Camping, kwam het hoogtepunt van de trip, de Icefields Parkway.

Maligne Canyon: Indrukwekkende kloof die door de Maligne river wordt uitgesleten. Maligne is frans voor kwaadaardig. Verschillende bruggen overspannen de kloof.

Maligne Lake: Met een lengte van 22.5 km is het grootste meer van de Rockies en het 2e grootste gletsjermeer ter wereld.

Icefields Parkway Scenic Drive
Dit is de snelweg die loopt van Jasper naar Lake Louise en is gekend als de mooiste route in Canada. En daar moeten we het absoluut mee eens zijn. Na elke bocht volgt er een nieuw 'wauw' gevoel. Langere stops werden gemaakt aan de Athabasca Glacier en Peyto Lake, het meest 'turquooiste' meer dat we ooit hebben gezien. Na nog een laatste korte stop aan Lake Louise (veel te toeristisch voor wat het is), reden we in 2 dagen terug naar Vancouver.

Athabasca Glacier: Ligt 2000 meter boven het zeeniveau, meer dan 300 meter dik en met een oppervlakte van 325 vierkante km. Door de opwarming van de aarde is de gletsjer 1.6 km teruggetrokken over de laatste 100 jaar, wat nu neerkomt op 37 meter per jaar.

Peyto Lake: Prachtig uitzicht met een onbeschrijfbare kleur. Als het gletsjerwater smelt, is het heel vuil, de zwaarste deeltjes zakken naar de bodem waardoor enkel de kleine mineralen boven blijven. De weerkaatsing van de zon doet de rest.

Lake Louise:

Groetjes,
Inge, Manu, Lars, Pepe Duvel en Tante Kim